Woda w glebie i jej ruch cz. 24

Jeśli mianowicie, na zwilżony, najlepiej wodą deszczową, papierek lakmusowy wprowadzimy odrobinę ziemi, rozmąconej w wodzie również deszczowej, i papierek w tym miejscu zmieni niebieską barwę na różową, wskazuje to na niedostateczną zawartość wapna w glebie, a równocześnie stwierdza obecność w niej kwaśnej próchnicy, co, jak już wiemy, źle świadczy o przebiegu chemiczno – biologicznych procesów [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 23

Dostępną dla rolnika metodą chemicznego badania gleby, jest określenie w niej zawartości wapna, lecz i to w pewnych tylko granicach, przez polanie próbki ziemi kwasem solnym. Metoda ta opiera się na tern, że na, która spowodowałaby zaliczenie jej do kategorii gleb wapiennych, lub takiej ilości próchnicy, która zakwalifikuje glebę do typu próchnicznych. Próbę dokonywuje się [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 22

Wskazówki co do tego, jak należy brać próbkę i na co należy zwracać uwagę, aby próbka była miarodajna, znajdzie Czytelnik w pracy S. Miklaszewskiego „Jak badać gleby nasze w polu?” Cena 60 kop. Biblioteczka Rolnicza 1912 r. Chcąc określić zawartość każdego z tych składników w jednostkach wagowych, dokonywujemy przeliczenia na następujących zasadach. Przyjęto, że 6.5 [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 21

Próbkę gleby wysuszoną na powietrzu i rozkruszoną między palcami (tłuc nie można) w ilości 200 gramów, przecieramy ręką przez sita, ważymy pozostałość na każdym sicie, przeliczając następnie w stosunku procentowym do ogólnej wagi próbki. Toż samo robimy z miałem, który przeszedł przez sito 1 milimetrowe. Miał ten poddajemy dalszemu sortowaniu w celu określenia w nim [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 20

Z powyższego wynika następująca wskazówka: ponieważ saletra, jako sól kwasu azotowego, nie jest przez glebie absorbowana, nie należy nigdy wprowadzać do gleby odraza większych jej ilości. Zwłaszcza tyczy się to stosowania saletry pod oziminy. Badanie gleby. Badanie gleby ma na celu określenie przynależności gleby do tego lub innego typu gleboznawczego i poznanie jej fizycznych i [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 19

Największą zdolność absorbowania kwasu fosforowego posiadają gleby wapienne. Zaabsorbowane, a więc przeistoczone w stan nierozpuszczalny pierwiastki pokarmowe, dzięki działaniu wydzielin korzeniowych, jak również wody, nasyconej gazem węglowym,stopniowo zostają rozpuszczane i wsysane przez rośliny – absorbujący zatem broni je tylko przed wyługowaniem, nie czyniąc ich jednak niezdatnymi na pokarm dla roślin. Bywają jednak wypadki, gdy zaabsorbowany [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 18

Co się tyczy wyjaśnienia istoty absorpcji, to sprawa ta żywo jeszcze zajmuje umysły badaczy i różne w tym względzie są teorię. Większość zgadza się na to, że mamy tu do czynienia głównie ze zjawiskiem chemicznym, polegającym na tym, że wprowadzone do gleby, rozpuszczalne w wodzie związki chemiczne, stykając się w niej z innymi związkami, drogą [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 17

Własności absorpcyjne gleby. Gdybyśmy napełnili ziemią lejek i poleli ziemię wodą, w której rozpuszczone zostały różne sole, a następnie zbadali przesącz, to okazało by się, że niektórych soli nie zawiera on zupełnie, a jeśli zawiera, to w odmiennym niż pierwotnie stosunku. Wynika to stąd, że gleba posiada zdolność zatrzymywania niektórych soli. Zdolność gleby zatrzymywania pewnych [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 16

Co się tyczy wpływu ocienienia ziemi na jej temperaturę, to martwe przykrycie bardziej sprzyja zachowaniu w glebie ciepła, zmniejsza bowiem parowanie, które wszak połączone jest z utratą ciepła, niż przykrycie żywe. To ostatnie, wzmagając parowanie, obniża ciepłotę ziemi. Ziemia nieocieniana najwięcej pochłania promieni cieplnych i najsilniej się ogrzewa, oczywiście przy innych jednakich warunkach. Ocienienie ziemi [&hellip

Czytaj dalej...

Woda w glebie i jej ruch cz. 15

Z powyższego zestawienia widzimy, że woda utrudnia ogrzewanie, ułatwia jednak przenoszenie ciepła. Odpowiednie doświadczenia porównawcze wykazują, że pierwsza własność góruje nad drugą pod względem wpływu na ciepłotę gleby, dlatego też, na ogół, można powiedzieć, że ziemia prędzej się rozgrzewa i prędzej stygnie, im fest suchsza, wolniej się rozgrzewa i stygnie, im jest imlgotniejsza. Tym też [&hellip

Czytaj dalej...