Do najpospolitszych minerałów, zawierających sole kwasu fosforowego należą: apatyt i fosforyty.

Pewna ilość fosforu znajduje się w glebie także w postaci związków organicznych próchnicy, staje się on dostępnym dla roślin dopiero po zmineralizowaniu, które odbywa się w tychże warunkach co i nitryfikacja.

Naturalna zawartość kwasu fosforowego w glebie jest bardzo niewielka i wyraża się w setnych częściach procentu, te gleby w których zawartość fosforu dochodzi do 50% uważane są za „bogate” w kwas fosforowy.

Rośliny zużywają znaczną ilość kwasu fosforowego, a wobec tego, że w glebach znajduje się on przeważnie w postaci nierozpuszczalnej, a przeistoczenie w postać dla roślin dogodną nie odbywa się współmiernie z zapotrzebowaniem go przez rośliny, stąd też zachodzi potrzeba zasilania roli nawozami, składnik ten zawierającymi. Do takich należą: fosforyty mielone, superfosfaty, ma.czka Thomasa, ma.ka kostna, mąka z krwi gnano itp.