Nie mniej, gleby ubogie w potas wymagają od czasu do czasu dostarczania go glebie w postaci nawozów potasowych, a mianowicie: kainitu, karnalitu, soli potasowych fabrycznych, popiołu itp.

Wapń występuje w glebie w postaci węglanu wapnia, krzemianów, siarczanów, wreszcie związków organicznych (próchnianów wapnia). Najcenniejszą postacią wapnia w glebie jest węglan wapniowy, występuje on tu, przeważnie, w stanie bardzo rozdrobnionym i ściśle zespolony z innymi, drobnymi składnikami gleby.

Wapnia w glebie znajduje się zawsze więcej niż azotu, fosforu lub potasu. Zużycie pierwiastka tego przez rośliny jest mniejsze niż pozostałych, niezbędnych składników pokarmowych, poza tern znaczna część wapnia wraca z powrotem do roli, dla tego też ilość wapnia, zwykle występująca w glebie, dla pożywienia roślin jest zupełnie wystarczającą i nie prędko może być wyczerpaną.