Wapno jednak potrzebne jest w glebie jeszcze, i przede wszystkim, dla utrzymania dobrego stanu fizycznego i chemicznego gleby.

Choć węglan wapnia nie rozpuszcza się w czystej wodzie, to jednak w wodzie zawierającej gaz węglowy rozpuszcza się łatwo. Dlatego też zwłaszcza wierzchnie warstwy mogą łatwo utracić zawarty w nich węglan wapniowy przez wyługowanie takowego wodą, a wtedy nawet gleba z natury wapienna może stać się ubogą w ten składnik i wymagać będzie wapnowania.

Dostarczamy glebie wapnia najczęściej w postaci wapna palonego (CaO). Poza tern daje się go w postaci margłu, tj. węglanu wapnia ściśle zespolonego z gliną i piaskiem, w postaci błota defekacyjnego (z cukrowni), wreszcie t. z. wapna pogazowego, stanowiącego odpadek przy fabrykacji gazu oświetlającego. Z tą ostatnią jednak formą należy być ostrożnym, gdyż może zawierać związki trujące. Wreszcie daje się wapno w postaci gipsu jako nawóz poglóimiy.

Zapoznawszy się z najważniejszymi, z punktu do życia i prawidłowego rozwoju rośliny kb przynajmniej pożytecznych, lecz znajdujących się w glebie w ilości zazwyczaj wystarczającej. Należą tutaj: siarka (S), żelazo (Fe), magnez (Mg), chlor (Cl), Sód (Na), Mangan (Mn) i Krzem (Si).