Siarka występuje w glebie najczęściej w postaci siarczanów, z których najpospolitszymi: są anhydryt i gips. Poza tym znajduje się ona w materii próchnicowej. W glebach torfowych, i w ogóle kwaśnych, siarka spotyka się w postaci siarkowodoru (H,S) i siarczków, nprzkł. siarczku żelaza (FeS2); zarówno siarkowodór jak i siarczki są dla roślin trujące. Pozbyć się ich można przez zastosowanie środków odkwaszających glebę (wapnowanie, drenowanie, odpowiednia uprawa).

Żelazo w glebie uprawnej występuje w postaci wodorotlenku żelazowego Fe(OH), siarczanu Fe2(S04), i innych wysoko utlenionych związków. W glebach kwaśnych zamiast związków żelazowych, występują żelazawe nprzkł. siarczan żelazawy FeSO, wodorotlenek żelazawy Fe(OH)2 – związki te są dla roślin szkodliwe i należy pozbyć się ich przez odkwaszenie gleby.

Zwłaszcza pospolitymi są te mało utlenione związki w podglebiu, tym też tłumaczy się ujemny nieraz rezultat pogłębienia. Podglebie, zawierające takie związki, ma zazwyczaj szarozieloną barwę.