Ruch powietrza ku glebie.

Przestworki między gruzełkowe w glebie, przy normalnym stanie jej wilgotności, wypełnione są powietrzem. Aczkolwiek w każdej glebie, nawet lichej, w znaczeniu jej własności fizycznych, odbywa się wymiana zawartego w niej powietrza z powietrzem atmosferycznym (na zasadzie fizycznego prawa dyfuzji), to jednak powietrze zawarte w glebie różni się nieraz bardzo swym składem od powietrza atmosferycznego, zwłaszcza pod względem zawartości tlenu i gazu węglowego. A mianowicie; ilość tlenu w powietrzu gleby jest z reguły mniejsza, a ilość gazu węglowego większa, niż w powietrzu atmosferycznym.

Tłumaczy się to głównie przewagą w roli procesów, przy których tlen wolny zostaje związany z innymi pierwiastkami, natomiast gaz węglowy wydzielony. Aczkolwiek obecność gazu węglowego w glebie jest pożyteczna (wpływa on rozluźniająco na glebę, a, rozpuszczony w wodzie, dodatnio działa na przeistoczenia chemiczne w jej składnikach), to, nie mniej, potrzebną jest również dostateczna zawartość w glebie wolnego tlenu. Gaz ten bowiem jest niezbędny do oddychania korzeni, łodyg podziemnych i nasion oraz do podtrzymania tych chemiczno biologicznych procesów, od których w dużej mierze zależną jest urodzajność gleby (nitryfikacja, tworzenie się próchnicy słodkiej itp.).