Wypływa stąd konieczność odświeżania powietrza w glebie, tak aby procentowa zawartość w nim tlenu nie spadła poniżej niezbędnej w tym względzie normy.

Osiągniemy to przez zapewnienie wolnego dostępu powietrza atmosferycznego do gleby i możność wymiany z powietrzem gleby, tj. przez dbałość o dostateczną przewiewność roli.

Najważniejszym warunkiem osiągnięcia tego celu będzie utrzymanie powierzchni roli w stanie „otwartym” (konieczność niszczenia skorupy na ziemiach zlewnych) oraz gruzelkowata budowa i umiarkowana wilgotność. Drenowanie gleb ma właśnie na celu wprowadzenie do gleby powietrza, przez usunięcie nadmiaru wody. Wszystko wreszcie, co sprzyja wytworzeniu i utrzymaniu gruzejkowatej budowy w glebie, pomaga jednocześnie do zapewnienia glebie dobrej przewiewności. Aby zakończyć ze sprawą stosunku powietrza do gleby, oraz jego znaczenie dla gleby i rośliny, muszę wspomnieć jeszcze słów parę o tz. powietrzu adhezyjnem, które, na wzór wody adhezyjnej, oblekać może cząsteczki gleby. Ma to miejsce jedynie wtedy, gdy cząstki te są zupełnie suche, a więc nie okryte nawet wodą adhezyjną. W tych warunkach gleba robi wrażenie tłustej, woda nie jest w stanie dotrzeć do powierzchni cząsteczek gleby, nie jest w stanie ich zwilżyć, tak jak nie zwilża przedmiotu pociągniętego tłustością.