Co się tyczy wpływu ocienienia ziemi na jej temperaturę, to martwe przykrycie bardziej sprzyja zachowaniu w glebie ciepła, zmniejsza bowiem parowanie, które wszak połączone jest z utratą ciepła, niż przykrycie żywe. To ostatnie, wzmagając parowanie, obniża ciepłotę ziemi. Ziemia nieocieniana najwięcej pochłania promieni cieplnych i najsilniej się ogrzewa, oczywiście przy innych jednakich warunkach.

Ocienienie ziemi ma zastosowanie w praktyce ogrodniczej, a mianowicie, chcąc, w obawie przymrozków, opóźnić wegetację na stokach południowych sadu, pokrywamy ziemię nawozem, czera powodujemy powolniejsze jej tajanie, a więc opóźniamy jednocześnie rozwój pączków.

Pokrywa śniegowa sprzyja utrzymaniu ciepła w glebie i miarkuje jej oziębianie się pod wpływem mrozów, dlatego też oziminy, pokryte warstwą śniegu, nawet przy silnych mrozach, nie wymarzają, gdy tymczasem, w razie bezśnieżnej zimy, często zupełnie przepadają.

Ciepłota ziemi ma ważny bardzo wpływ na życie roślin i duże znaczenie dla praktyki rolnej. Od cieplnych warunków gleby zależy przede wszystkim czas zasiewu roślin, poza tym zaś, w pewnej mierze, i czas ich dojrzewania. Dlatego też winniśmy umiejętnie regulować, stosownie do potrzeby, warunki cieplne w glebie. Aczkolwiek, jak widzimy, dużo jest czynników, z którymi w tym względzie liczyć się należy, to jednak śmiało można twierdzić, że najważniejszymi są tu wilgotność i przewiewność roli – odpowiednio zatem regulując te dwa czynniki, jednocześnie trzymać będziemy, że tak się wyrażę, rękę na pulsie wahań ciepłoty w glebie.