Dostępną dla rolnika metodą chemicznego badania gleby, jest określenie w niej zawartości wapna, lecz i to w pewnych tylko granicach, przez polanie próbki ziemi kwasem solnym. Metoda ta opiera się na tern, że na, która spowodowałaby zaliczenie jej do kategorii gleb wapiennych, lub takiej ilości próchnicy, która zakwalifikuje glebę do typu próchnicznych.

Próbę dokonywuje się w następujący sposób: do kieliszka wsypujemy szczyptę ziemi i dobrze zwilżamy wodą (najlepiej deszczową), a następnie dodajemy około 10 kropel kwasu solnego. Jeśli ziemia, polana kwasem solnym (HCl), ulega widocznemu burzeniu, jest to dowodem, że zawartość w niej węglanu wapnia jest wystarczającą, wynosi ona wtedy co najmniej 1%. Jeśli jest go ma ó, burzenie nie występuje, i wtedy należy zawartość określić na zasadzie analizy chemicznej.

Gleba w dobrej kulturze powinna zawierać co najmniej 0.2 – 0.57% wapna (CaO). Gleby, w których zawartość wapna wynosi mniej niż 0,1% wymagają bezwzględnie wapnowania,zwłaszcza,gdy są to gleby ciężkie.

Oprócz przybliżonego oznaczenia zawartości w glebie wapna przy pomocy kwasu solnego, pewną wskazówkę w tym względzie otrzymać można przy pomocy również prostej bardzo próby, używając t. j. „niebieskiego papierka lakmusowego,,.